Wereldsteden 2017

De Jeugd heeft als onderwerp Pompeii.

Pompeii is een oude stad in Italie uit d Romeinse tijd. De stad werd onder een hoop as gevonden van de vulkaan Vesuvius, die op 24 augustus van het jaar 79 n. Chr. uitbarstte.

 

 

Het begin van 2017

Eerst gaat onze jeugd het frame van de kar aanpassen, deze was wat krokant geworden na de vorige keer.

Met enig laswerk kunnen ze beginnen met het idee van Pompeii.

Eerst maken ze de bodem goed en in de juiste vormen.

Daarna maken ze een constructie voor de vulkaan.

Hoe groot moet hij worden en hoe gaan we het mooi maken is de grote vraag.

Maar na een paar avonden denken en oeffenen gaat het helemaal goed komen.

De bouw in vogelvlucht

Als het frame van de vulkaan staan gaan ze verder met het prieeltje waar feest wordt gevierd.

Het houtenframe wordt voorzien van een laag tempex waar ze later de juiste vormen in kunnen maken.

De vulkaanvorm maken ze met behulp van gaas.

Het gaas kun je in alle gewenste vormen maken, zodat het niet een trechter om z'n kop gaat worden.

Om later de bloemen erin te kunnen prikken moet er een laag pur om gemaakt worden.

Hiervoor maken ze doeken aan de buitenzijde van het gaas vast.

De juiste vormen

Op een mooie zomeravond is het dan zover.

Vol trots gaat de wagen naar buiten om van een laag pur te worden voorzien.

Hoe zal de vorm eruit komen en is het wat we in gedachten hebben, dat is de grote vraag.

Na een klein poosje wachten is het purren klaar en kunnen we eens goed kijken wat het is geworden.

Pur zet echter uit, hierdoor is de wagen niet meer te verrijden omdat het wiel nu vast zit aan de vulkaan.

Mogen we toch eerder beginnen met slopen dan verwacht.

De wagen rijden we weer naar binnen en maken daar de vormen in het tempex.

Het is meer werk dan verwacht, daarom wordt er, als de wagen in de wijk staat, de laatste hand aan gelegt.

Nu kunnen de steker van de bloemen beginnen.

De bloemen

Als de wagen eenmaal in de tent staat, betekend het dat de laatste lootjes in aantocht zijn.

De aftekening van de kleuren worden op de wagen gemaakt, zodat de stekers weten waar wat moet komen.

We bekijken alles of het wel klopt, hier en daar werken we wat bij om een mooie vorm te krijgen.

In de middag druppelen de eerste kinderen binnnen.

Ze zien de wagen voor de eerste keer en vinden het zonder bloemen al een mooi ding.

Ze beginnen vol goede moed met de eerste bloemen.

De laatste uurtjes

De jonge mensen uit de buurt prikken met z'n allen heel snel veel bloemen op de wagen.

Donderdagavond maken we het niet te laat, de meeste moeten vrijdag nog even naar school

Sommige moeten helaas afmelden ivm corsokoorts wat de laatste dag is komen opzetten.

Vrijdagmiddag gaan de meeste weer door waar ze gebleven waren.

Ruim voor middennacht zit de grootste klus erop.

De oudere jeugd maakt de wagen in detail af, dat wordt wel nachtwerk maar het resultaat mag er zijn.

Naar het Bunckmanplein

Op de zaterdagmorgen van de corso gaan we met de wagen op pad naar het Bunckmanplein.

Voorzichting over de drempels en andere opstakels die we tegenkomen.

Als we eenmaal de wijk uit zijn en op de doorgaande weg rijden gaat het prima.

Bij de rotonde even rekening houden met nog meer weggebruikers en dan het laatste stukje.

Een maal op het plein aangekomen kunnen de figuranten op de wagen gaan zitten en kan de jury zijn werk gaan doen.

2 mannen vieren feest, Julius Bartos de tweedos houdt alles in de gaten

Nu maar hopen dat alle inzet van alle handen wordt gewardeerd.

De middagrondgang

Tijdens de middagrondgang hadden we niet van dat hele mooie weer.

Gelukkig liet het publiek het niet afweten en stonden ze gewapend met paraplu langs de route.

We kregen veel komplimenten te horen, en dat doet je goed.

Onze vulkaan had af en toe last van een rook uitbarsting, mooi voor het beeld, minder voor de omstanders.

Maar voor het totaal plaatje was het een zeer welkome aanvulling.

De avondrondgang

Gelukkig werd het weer donker.

Zodat onze verlichting mooi uit de verf kon komen.

De rokende vulkaan had zeker het gewenste effect.

De jonge bouwers hadden het prima naar het zin tijdens deze druk bezochte rondgang.

Aan het einde van de avond was daar de prijsuitrijking.

2 keer werd een mooie 2e prijs naar binnen gehaald.

We kunnen trots zijn op de jeugd van onze ambachtsbuurt.

Zonder hulp van ouders zelf helemaal dit voor elkaar gekregen

Met dank aan de vele handjes tijdens het bloemsteken.

Aan alles komt een einde

Na het corsoweekend zetten we de wagen bij de rotonde in ons dorp.

Kan iedereen er nog een week van nagenieten.

Dan komt het onvermijdelijke, de sloop van de wagen.

Dit is niet het meeste werk, maar doet ergens wel een beetje zeer.

Binnen een paar uur is al het werk van maanden verdwenen.

Maar niet getreurd:

in 2018 hopen wij weer terug te komen met een nieuwe wagen.

Kunnen we dan weer rekenen op veel helpende handen?

 

Graag tot april 2018.